අතීතකාමය

ඔපරේෂන් බිලිං

43

අපේ ගෙට පිටුපස්සේ කුඩා වත්තක් වැනි බිම් කොටසක් විය. මෙහි කටු අනෝදා, වැලි අනෝදා මෙන්ම සරුසාර බිලින් ගහක්ද තිබුණේය. බිලින් ගහේ ගෙඩි හැදෙන්නේ අතුවල පමනක් නොවේ මුලු ගහෙම කදේද, මුල හරියේද කද වැහෙන්නට ලා කොල පාටට බිලින් හැදුනේ අමුතු ලස්සනකටය. ඒ ලස්සන බිලින් හැමදාම අපේ කෑම පිගානටද ආවේය. ලා බිලින් සම්බෝල‍යට දෙහි ඉස්ම හා හීන් අමුමිරිස් එකතුවූ විට අගනෙය. අපේ ලොකු අම්මා මේ කෑම ජාතිවල අතිදක්ෂයෙකු විය. එහෙත් අත්ගුනේ තිබුනේ අපේ අම්මාටය. ලොකු අම්මා බොහෝ කෑම ජාති අත් හදා බැලුවාය. ඇයගේ වෛවාරණ කෑම වර්ග වල හොද නරක කීමට අපටද කොටසක් ලැබුනේය. සමහර වෙලාවට ලොකු අම්මා බිත්තියෙන් එහා පැත්තේ සිට අලුත් කෑම ජාති අපට හොරෙන් හැදුවාය. බඩගිනිකාරයෝ හය හත්දෙනෙක් බිත්තියෙන් මෙහා පැත්තේ ඇහැ ගහගෙන බලා සිටීම ඇයට වදයක් වන්නට ඇත. අනෙක බාප්පා ලොකු මුදලක් එකලද හම්බකරනා ජාතියේ කෙනෙකු නොවීය. ඇය සකසුරුවමෙන් එකතු කරගන්නා දෙයින් අත් හදා බලන දේවල් හත් අට දෙනෙකුට දෙන්නේ කොහොමද.
අප ඒ කෙසේ වෙතත් උත්සාහය අතහැරියේ නැත. අපේ පැත්තෙන් වූ මැද දොරේ යතුරු කවුලුවෙන් ලොකු අම්මා උයන හැටි දෙවැනි අය්යා අනිවාරයෙන්ම සොයා ගනී. සොයාගෙන නතරවෙන්නේද නැත. ‘හා හා.. අද අලුත් කෑමක් වගේ..සුවදේ..බෑ..’ අය්යා මෙපිට සිට කෑ ගසයි. ලොකු අම්මාට කේන්ති යන එක පුදුමයක්ද…ඇය අපේ බඩජහරිකම ගැන පලු යන්නට බනින්නීය. අන්තිමේ අපේ පන්ගුව අම්මාට ගෙනත් දෙන්නේය. ආච්චීට ගෙට එන්නට කියා වෙනම කන්නට දෙන්නේය. ආච්චී ලොකු අම්මාගේ ගෙට ගියොත් රණ්ඩුවකි. ‘අර කොල්ලො ටික බඩගින්නේ..මට මෙතන් කන්ඩ හිත දෙනවද සිරියා..’කියා ඇයද නෝක්කාඩු කියන්නීය. අන්තිමේ ඒ කෑම ටිකත් අපේ පිගන්වලට වඩින්නේය. ආච්චී හැමදාම කිව්වේ කොල්ලන් බඩගින්නේ කියාය. අම්මාද තවමත් කොල්ලන් ගැන මිස අනෙක් අක්කලා ගැන ඒ තරම් ලොකුවට හිතන්නේ නැත. ඒ අම්මා ආච්චීගෙන් උගත් දේ වන්නට ඇත.
කෙසේ හෝ මේ බිලින් ගහෙන් මහා වැඩ තොගයක් කරගත්තේ ලොකු අම්මාය. ඇය බිලින් වේලා…බිලින් අච්චාරු..බිලින් කල්තබාගන්නා අකාරයට හදා සිය අසල්වැසියන්ට දුන්නාය. ඒ නිසා මේ බිලින් ගස වැඩි අවධානයකට පාත්‍ර විය.
එහෙත් සෙල්ලමටත් වැඩක් නැතිම වෙලාවටත් ගෙට පිටිපස්සේ මේ මගේ කුඩා වන උයනේ සැරිසරන මට අමුතු අදහසක් පහල විය. ගමේ ඉන්නා කාලේ මහ පත ගස් බිමට බාවන හැටි මම දැක තිබේ. ලණු ගැට ගසා මහ විරියක් ගෙන බිම දමන මේ ගස්, බිම පතිත වන්නේ මහා හඩක් සමගය. ඒ හඩට හා මේ ගස් කපන මිනිසුන්ගේ ක්‍රියා විලාසයට මම ආසාවෙන් සිටියෙමි. ඒ ආසාව බිලින් ගහේ අවසානය විය. කුඩා ලනු පොටවල් බැද, ගෙට නොවැටෙන්නට සලස්වා, කුඩා පිහියකින් මුලුදවසක්ම ගත කොට , ටිකෙන් ටික ලනුව තද කල මා..ගහ ඇද වී මා හිතූ පැත්තට බරවන අයුරු මහත් ආසාවකින් බලා සිටියෙමි. අවසානයේ ‘ජිරි බිරි’ ගා බිලින් ගහ මට ඕනෑ ආකාරයකට බිම පත බෑවුනේය. එහෙත් ඒ වීර ක්‍රියාව කිසිවෙකු පිළිගන්නට සූදානම් වූයේ නැත. අම්මා හැරෙන්නට සියලු දෙනාම මට ටොකු අනිනා ලදි. ඒ අස්සේ බාප්පා කුනුහරුපයක්ද කියා බැන්නේය. ලොකු අම්මා කදුලු පෙර පෙර අඩන ලද්දේය.
ඒ අස්සේ අපේ ගෙදර ‘කාලේ කා’ දැමූ අම්මාගේ යාලු වයසක ගෑනු කෙනෙක් මට කාලකන්නියා කියා බැන්නේය. අම්මා ඒ කියමන ඉවසුවේ ඇගෙන් ඇයට නැතිබැරි වෙලාවට කීයක් හෝ ලැබෙන නිසා බව මා දන්නා නිසා …මේ ගෑනු මනුස්සයා අම්මාත් සමග බර කතාවකට වැටුනු පසු ඇගේ අත්බෑගය පිරෙන්නට මුත්‍රා විද්දෙමි. අපේ ගෙදර වරු ගනන් කාලේ කන ඈ ඒ බෑගය කරේ එල්ලාගෙන ‘හප්පා මේ වත්ත පුරාම චූ ගදේ බෑ කියමින් යනවා මම බිලින් ගහ කැපීමේ ආසාවටත් වඩා ආසාවකින් බලා හිටියෙමි.

 

අයිතිය සහ අන්තර්ගතයේ වගකීම බ්ලොග් අඩවිය සතුය , උපුටාගත්තේ මෙතැනින්

https://matahithenahati.wordpress.com/2016/10/14/451/

Related Posts

43 Comments

  1. Reggie October 22, 2016 at 9:19 am - 

    The exiestpre shines through. Thanks for taking the time to answer.

  2. Prudence October 22, 2016 at 10:59 pm - 

    Please teach the rest of these internet hoglnoais how to write and research!

LankaViews

LankaViews

LankaViews

Video wall

‘නෙළුම් යාය’ බ්ලොග් සම්මාන උළෙල